Spanje 9 juni 2023

𝗕𝗲𝘀𝘁𝗲 𝗹𝗲𝘇𝗲𝗿𝗲𝘀𝘀𝗲𝗻 𝗲𝗻 𝗹𝗲𝘇𝗲𝗿𝘀!

We zijn keihard bezig met de voorbereidingen van het werkbezoek van Zijne Majesteit de Koning aan Spanje, volgende week. Dat is natuurlijk erg spannend en er komt veel bij kijken. Op protocol gebied is dit de Champions League .

De Koning komt op werkbezoek voor het thema groene waterstof. Dit is een cruciaal element in de energietransitie. Het is niet alleen van belang in verband met klimaatverandering maar bijvoorbeeld ook om minder afhankelijk te worden van energie uit Rusland. Spanje heeft én wind, én zon én ruimte, alles bij elkaar zaken waar we in Nederland wel jaloers op zijn.

Enkele bezoeken zal de Koning samen doen met Koning Felipe van Spanje. Dat is natuurlijk helemaal prachtig voor onze relaties. Het maakt veel positieve energie los bij bedrijven en we verwachten dat er een aantal belangrijke akkoorden worden gesloten.

We werken ons nu met een superteam in het zweet 24u per dag om dit allemaal voor elkaar te krijgen. Volgende week zal ik in geuren en kleuren vertellen over de ongetwijfeld mooie resultaten van dit bezoek!

Maar er gebeuren meer zaken die je als ambassadeur diep raken. Vorige week kregen vier Dutchbat III veteranen door mij een Ereteken voor Verdienste in brons opgespeld. Dat gebeurde tijdens een plechtige ceremonie op de residentie in Madrid. Al eerder maakte de Nederlandse regering excuses aan alle vrouwen en mannen van Dutchbat III. Met het ereteken erkende de regering dat de veteranen onvoldoende nazorg kregen na hun missie in 1995.

Want ook al zijn de gebeurtenissen een tijd terug, ze staan bij velen van ons in het geheugen gegrift. Bosnische Serviërs veroverden in juli 1995 de moslim-enclave Screbrenica. Na de inname van de enclave werden 8.000 Bosnische moslims vermoord. De Nederlandse missie in het gebied die onderdeel was van de VN-vredesmacht stond machteloos.

Tijdens de ceremonie op residentie hebben we stilte gehouden voor twee omgekomen Nederlandse soldaten van Dutchbat III. Net als voor duizenden vermoorde moslimjongens en -mannen.

De plechtige bijeenkomst raakte me diep. Natuurlijk kun je het verleden niet wegpoetsen en doen alsof er destijds niets is gebeurd. Wat we wel kunnen doen, is de geschiedenis een plek geven. Dat doe je denk ik met elkaar, in een veilige omgeving waar je elkaar in de ogen kunt kijken en in de armen sluiten. En dat was precies wat er gebeurde. Ik zal dat niet snel vergeten.

Er werd nóg een lintje uitgedeeld, al was dat een paar dagen daarvoor. Die ging naar onze eigen Jos van Rossem, de defensieattache van de Nederlandse ambassade in Spanje. Hij is van rang luitenant kolonel en bouwde de afgelopen decennia een imposante carrière op. De Spaanse regering onderscheidde hem met het Kruis voor Militaire Verdienste. Van harte gefeliciteerd Jos! Zeer verdiend!!

Ik eindig met een knipoog en een andere mooie Spaanse geschiedenis… hoewel.. Want het is precies vijftig jaar geleden dat de Spaanse volkszanger Manolo Escobar zijn enorme hit kreeg met het lied ‘Y viva España’. Het was dé grote kraker in de zomer van 1973 en de Spanjaarden zongen luidkeels mee ‘Por eso se oye este refrán, que viva España!’. En zo zingen ze het eigenlijk nog altijd, op vol volume en vol trots. Je kunt haast zeggen dat het lied een tweede volkslied van Spanje werd.

Maar wat minder mensen weten is dat het lied een Belgische én Nederlandse voorgeschiedenis heeft. Want het werd al in 1971 geschreven door twee Belgische liedjesschrijvers voor de Vlaamse artieste Samantha. Zij kreeg er al een aardige hit mee, maar dat werd weer overtroffen door onze eigen Nederlandse Imca Marina. En zo klonk het toen: ‘Ik hou van alle dagen zon, que viva España!’ Al zou het ook daar niet bij blijven.

Ik lees op Wikipedia dat er wel vierhonderd(!) verschillende versies van het lied bestaan, die bij elkaar veertig miljoen (!!) keer verkochten.

Que viva España!